Het Laatste Woord: Oscar Mike


Geschreven door Ronald Meeus

Special | 29-04-2012 -

Ronald Meeus (38) is zwervend redactielid van ons zusterblad GUNKmagazine en schrijft al veertien jaar over videogames, nieuwe media en technologie voor bladen als De Morgen, Knack en Clickx. Om de twee weken heeft hij op 9lives het laatste woord over een actueel onderwerp uit de wereld der videogames.

 



Eerste indrukken kloppen niet altijd, maar als ze echt pertinent zijn kun je er maar beter naar luisteren. Zoals toen ik vorige week de allereerste demo van Medal of Honor: Warfighter zag in Londen, en héél pertinent dacht: militaire shooters beginnen me vierkant mijn kloten uit te hangen.

Ik spreek daarmee niet in het nadeel van de nieuwe Medal of Honor-titel of Danger Close Games, de EA-studio die aan de game bezig is. De game ziet er prima uit, en lijkt minder gebukt te lopen onder de hoogdravende sérieux van de vorige aflevering uit de reeks. Dat is toch al iets: als ze dan toch dit soort games blijven maken, kunnen ze maar beter een beetje plezant zijn. Maar tegelijkertijd zie ik hier het werk van een industrie die - voor de zoveelste keer - zichzelf aan het herhalen is. Zeker de afgelopen twee jaar beginnen we steeds weer hetzelfde voer te zien in dit genre. Call of Duty: Modern Warfare-makers Infinity Ward die de grote bombarie zo warm serveerden dat ze voor hun derde aflevering niet anders meer konden dan een Derde Wereldoorlog op touw zetten. En befaamd Hollywoodscenarist Paul Haggis onder de arm moesten nemen om de wild meanderende verhaallijnen toch nog een beetje terug bij elkaar te krijgen in het derde deel. Hun collega's van Treyarch, waarmee ze ieder jaar haasje-over doen, slaagden er in hun Call of Duty: Black Ops dan weer in om een gevangenisopstand in een Siberische goelag, en de daaropvolgende ontsnapping uit het kamp, te veranderen in een massale veldslag.

En aan de andere kant was het niet veel beter. Medal of Honor: Warfighter verlaat bijvoorbeeld de eenzame setting van Afghanistan om een wereldwijde terrorismeplot uit de doeken te doen die rechtstreeks uit het boekje van Modern Warfare komt, inclusief het gebruik van special forces uit verschillende naties in de vrije wereld. En voorganger Battlefield 3, die vorig jaar EA's shooterklepper was, haalde de truc van de raamvertelling-vanuit-een-ondervraging weer boven, de grote gimmick van vroegere concurrent Black Ops.

Het is de weg die de videogame-industrie al veertig jaar bewandelt: zolang het verkoopt, blijven ze het maken. Het is de strategie die FIFA en nu dus first-person-shooters groot maakte. Maar die in het begin van de jaren 1980 ook leidde tot het begraven van miljoenen onverkoopbare Atari 2600-games naar de film E.T. in een ongemerkt graf ergens in de woestijn van New Mexico, of de zeer bruuske stopzetting van de Guitar Hero- en Rock Band-reeksen twee jaar geleden. De videogame-industrie slaagt er keer op keer weer in om haar hand te overspelen, zonder te merken dat het publiek ondertussen elders zit.

Dat laatste is hier natuurlijk nog niet gebeurd: Modern Warfare 3 en Battlefield 3 haalden vorig jaar alweer verkoopsrecords binnen, en het heeft de schijn dat opvolgers Medal of Honor: Warfighter en de nieuwe Call of Duty-aflevering van dit najaar (Black Ops 2, wellicht?) evenmin zullen staan te verdorren in het winkelrek. Bovendien is er de multiplayer, waarin de miljoenen spelers zich onledig blijven houden, en die de verkoopscijfers van de games in kwestie nog ver voorbij de eindejaarspiek blijven rekken. Militaire shooters hebben het voordeel dat ze eigenlijk al een stap verder zitten dan Guitar Hero: ze zitten in hetzelfde plaatsje van een gemiddelde speler zijn videogamekast als FIFA en World of Warcraft. Gamen betekent soms ook kinderlijke repetitie en behaaglijkheid, en dat is het voer dat dit soort games bij uitstek levert.

Maar toch. De FIFA-reeks werd pas echt groot, en snoepte genadeloos marktaandeel af van concurrent Pro Evolution Soccer, toen EA Vancouver zich  een drietal jaar geleden begon te concentreren op jaarlijkse innovatie. Die hebben zich dus al eens moeten herpakken. En World of Warcraft verloor op één jaar tijd bijna twee miljoen spelers aan pure WoW-moeheid. Om maar te zeggen: je kunt niet verwachten dat de rek voor eeuwig erin blijft. Ook al lijken de miljarden te blijven binnenstromen.

Conclusie


Akkoord of niet akkoord? Laat het ons weten in de comments.

 
1 100% rep

Neoken zegt op 29/04/2012 13:57   [?]

  Rating 0 16+ 16+
In het genre van militaire shooters worden nu eenmaal militaire shooters gemaakt. En daarin hebben developers zowat de keuze tussen de WWII periode, de hedendaagse oorlogsvoering, of een futuritische setting. De populariteit van deze settings bij de massa varieert dan ook. Enkele jaren geleden was het allemaal WWII. Totdat mensen dat beu werden, en er nu dus vooral "modern warfare" op het menu staat. Dat zal vroeg of laat ook wel verzadiging opleveren.

Dice bijvoorbeeld heeft die cyclus ondertussen al rondgemaakt, en is eigenlijk al een tweede ronde begonnen met de reincarnatie van BF 1943 en geruchten over BF 2143...

In elk geval, in ieder specifiek genre ga je uiteraard veel van hetzelfde zien hé.

Je hebt een 9lives account nodig om een reactie te kunnen plaatsen. Gelieve in te loggen of je te registreren!

Bij aanschaf van een game laat ik me voornamelijk leiden door...



Reviews Demo's Trailers/ Screens Mond op mond reclame Fora Hype Marketing/ reclamecampagnes Door de verpakking in de winkel Het eens te spelen bij een vriend Iets anders (comments)
Copyright © 2014 Telenet N.V. - Wedstrijdreglement - Algemene voorwaarden - Mobiele website