SoulCalibur V

Review | 01 February 2012 0:05 -

Lieve gamer, ik moet iets bekennen. Ik hou namelijk niet van fightgames. Elke keer ik zo'n spel toegestuurd krijg, moet ik toch even de wenkbrauwen fronsen. Maar elke titel is welkom en zal ik keer op keer neutraal beoordelen. Gelukkig heb ik enkele vrienden die helemaal weg zijn van het genre en me begeleiden en uitlachen om mijn faalcombo's. Met SoulCalibur V was het echter anders. Ik groeide snel en leerde de ene knoppencombinatie na de andere. Zo snel dat het voor mijn vrienden niet meer leuk werd.

Ontwikkelaar Project Soul mag dus tevreden zijn met het resultaat, want het heeft met SoulCalibur V een game ontwikkeld die zowel de fans en anciens in het genre kunnen waarderen, alsook nieuwkomers. Nochtans was iedereen aanvankelijk wat sceptisch. Het spel werd aangekondigd in mei 2011 tijdens een persconferentie in Dubai en werd toen laaiend enthousiast onthaald, maar al snel kwamen de eerste geruchten naar boven over aangepaste gameplayelementen en een nieuwe held.

Een nieuw tijdperk

Die geruchten bleken waar. SoulCalibur V vertelt het verhaal van Patroklos Alexandra, een jonge strijder die op zoek is naar zijn ontvoerde zus Pyrrha. Beide personages zijn nieuw, maar ze delen toch een bekende moeder. Sophitia was een belangrijk personages in de vorige games, maar sinds de laatste versie zijn ondertussen heel wat jaren voorbijgevlogen en moest zij het bekopen met haar leven. Graf Dumas ontfermt zich tegenwoordig over Patroklos, die hem steeds belooft alles in te willen schakelen om Pyrrha te vinden, maar uiteindelijk zet onze held zich af van hem. Al snel ontmoet hij Siegfried Schtauffen, het hoofdpersonage uit de vorige games, die hem het mythische zwaard Soul Calibur bezorgd. Volgens hem is de ziel uit het wapen verdwenen toen hij Nightmare ermee versloeg in deel vier. Sinds kort schittert het wapen echter weer als nooit te voren, wat maar één iets wil zeggen: Nightmare is terug.



Nu weet iedere fan van een fightgame dat het verhaaltje het minst belangrijke element is uit zo'n game en dat het enkel maar bijdraagt aan de 'lore' errond. Ook bij SoulCalibur V is dat niet anders. De Story Mode is niet meer dan een tutorial om kennis te maken met de vernieuwde gameplaymechanieken. Er is zelfs amper sprake van cutscenes. De dialogen worden voorgesteld door middel van perkamentachtige plaatjes uit een boek en ook het stemmenwerk is niet van de bovenste plank. Het klinkt te ingestudeerd. Maar is dat erg? Natuurlijk niet!

Zoals gezegd doet dat er namelijk allemaal niet toe en mogelijk zal je niet eens moeite doen om die te spelen. Een getrainde gamer schakelt namelijk meteen de online of offline multiplayermodi in om een robbertje te vechten tegen echte mensen in plaats van de cpu. Ook al valt die niet te onderschatten. In de Arcade-modus bijvoorbeeld moet je zes rondjes  doorlopen en wordt de tijd genoteerd van je poging. Een beetje lokale competitiviteit kan zeker geen kwaad. De vijanden worden ook telkens sterker en sterker. Er is zelfs een bonuspersonage in de vorm van Katsuhiro Harada, de bedenker van de reeks (en die van Tekken) die enkel de ervaren speler zal kunnen uitschakelen. Er is dus in je eentje wel wat te beleven, maar uiteraard zit de echte kracht in zijn multiplayer.

Veel keuze

Je hebt de keuze uit maar liefst 28 personages die elk hun eigen speelwijze hebben. Via een grafiekje kan je zien waar zij in uitblinken. Ongeveer de helft van de personages kennen we uit de voorgaande games. Zo is er Heishiro Mitsurugi die erop loshakt met zijn katana, Isabelle Valentine hanteert een vlijmscherpe zweep en Hildegarde von Krone maakt gebruik van haar zwaard en speer. Aan de kant van de nieuwelingen vinden we logischerwijze Patroklos met zijn Soul Calibur en Pyrrha met de wapens van haar moeder. Z.W.E.I., die de opdracht gekregen had om de nieuwe erfgenaam van Soul Calibur te vinden, strijdt met een zwaard met drie heften en kan een weerwolfachtige geest oproepen. E.I.N. is zijn naam. Viola maakt gebruik van magie, Xiba weet hoe een lange stok precies werkt en gastpersonage Ezio Auditore da Firenze, bekend uit de Assassin's Creed-franchise, maakt dan weer gebruik van zijn vuisten en werpmesjes.



Mocht je vinden dat er te weinig personages zijn, dan kan je terecht in de Creation Mode. Die kennen we al uit vorige delen, maar deze is uitgebreider dan ooit. Vroeger kon je namelijk kiezen uit de bestaande "onderdelen" van de verschillende personages om die vervolgens te combineren naar een eigen character, maar nu kan je daar nog veel meer mee doen. Zo kan je bijvoorbeeld kiezen hoe groot of breed het lichaam moet zijn, kan je de kleuren aanpassen en mag je zelfs vrouwenkleren aan mannen geven (en omgekeerd). Elk lichaamsdeel kan je naar believen personaliseren en dus de perfecte Jennifer Lopez of Arnold Schwarzenegger namaken. De meeste items uit de vorige games zijn nog steeds aanwezig en Project Soul heeft beloofd regelmatig nieuwe pakketten beschikbaar te stellen tegen democratische prijzen.

Betere leercurve

Zoals eerder aangekaart is de gameplay een stukje omgegooid. Een van de belangrijkste is de aanpassing van de Soul Gauge naar de Critical Gauge. Vroeger was het de bedoeling om dat metertje helemaal leeg te krijgen door correct aan te vallen en vervolgens een Critical Finish uit te voeren. Nu is dat geschrapt en vervangen door een metertje dat vult als je correct speelt, en vervolgens je de mogelijkheid biedt om een paar stevige combo's op te roepen. De lichte heet de Brave Edge, die een halve meter kost, terwijl een Critical Edge de hele meterinhoud vereist en je tegenstander heel wat schade aanricht. De klassieke aanval daarin is het tweemaal maken van een kwartdraai en vervolgens het indrukken van de drie actietoesten. Daarna start een cinematisch filmpje in slowmotion, waarbij je de tegenstander een stevige tik verkoopt.

Deze aanpassing zorgt ervoor dat nieuwkomers veel sneller de gameplaymechanics kunnen oppakken. De meter vult namelijk ook als je klappen krijgt zodat je toch altijd een van de combo's kunt uitvoeren en voldoening eruit kunt halen. De instapdrempel ligt dan ook een flink stuk lager voor de leken. Wie al bekend is met de reeks, zal ook blij zijn met deze aanpassing, want dit betekent dat er veel nieuwe combo's te leren vallen. De leercurve is misschien wat minder stijl, maar dat betekent dat het minder makkelijk wordt om te winnen en elke wedstrijd meer een uitdaging wordt. Ook de combo's zelf zijn lekker divers. Er zijn heel wat klassieke aanvallen die lichtjes aangepast zijn, maar elke speler kent ook een flinke reeks aanvallen.



Op het randje

Over de arena's hebben we niet te klagen. Project Soul heeft namelijk getracht om voor ieder wat wils te bedenken. Wie houdt van duistere omgevingen, zal zeker tevreden zijn met Tranquil Wasteland, een trieste woestijn waar niets groeit behalve her en der een halfdode boom. De Torture Chamber is dan weer een pijnlijk ogende folterkamer ergens in een diepe vergeten kerker van een kasteel. Het staat er vol met guillotines en ander pijnlijk tuig. Wie de voorkeur geeft aan kleurrijkere taferelen, kan zijn hartje op aan het Free Imperial City Center dat zich afspeelt in een vrolijk stadscentrum of het heerlijk groene Unknown Forest. Bepaalde arena's bestaan uit verschillende lagen. Slaag je erin je tegenstander over de rand te gooien tijdens je battle, dan start je de volgende ronde een niveautje lager.

Elke arena - en elk personage - brengt zijn eigen muziektrack met zich mee, waardoor het voor de verzamelaars een extra taak wordt om ze allemaal vrij te spelen. Het stemmenwerk is in de verhaallijn misschien maar povertjes, maar tijdens de gevechten is het geroep, getier, geschreeuw en gejank van de personages meer dan treffelijk. Grafisch hebben we ook weinig te klagen. De bewegingen van de personages zijn vloeiend, het hapert zelden en er is voldoende aandacht besteed aan de details. Enkel de gezichtsuitdrukkingen konden misschien wat uitgebreider, maar de vraag is opnieuw of dit wel nodig is voor een fightgame. Al met al kunnen we dus concluderen dat we met SoulCalibur V een degelijke nieuwe fighter in huis hebben gehaald. Zin in potje knokken met je vrienden? Grijp het mythische zwaard in de hand en ga ervoor.