MotoGP 10/11 review 1

Review | 28 March 2011 10:51 -

Bij het horen van de woorden jaarlijkse franchise gaan mijn nekharen spontaan overeind staan. Ik vermijd nog net het gebruik van obscene gebaren, maar uit mijn ongenoegen door er in winkelrekken met een wijde boog omheen te gaan. Door de jaren heen heeft mijn zesde zintuig me geleerd dat dergelijke reeksen durven verzanden in een reeks nietszeggende opvolgers waar de vernieuwingen enkel meetbaar zijn met gespecialiseerde apparatuur. Ik verontschuldig mij dan ook bij voorbaat dat ik MotoGP 10/11 met het nodige scepticisme onthaal.

Die ronduit negatieve houding betekent niet dat uitgever Capcom de afgelopen jaren geen lessen heeft getrokken uit het debacle van enkele jaren terug. In 2008 leek de teloorgang ingezet met een uiterst middelmatige prestatie, en  terzelfder tijd nam het Italiaanse Milestone Games definitief de fakkel over. Hun eerste poging resulteerde vorig jaar in een terugkeer naar pure arcadefun, een keuze die vooral fans van realisme enorm moeilijk konden slikken. Een bezetting van het hoofdkantoor werd nog net vermeden, maar het was duidelijk dat de roep naar een meer evenwichtige balans niet onbeantwoord mocht blijven. Een jaartje noeste arbeid later krijgen we MotoGP 10/11 op ons bord aangeboden, maar wordt het een Forza Italia of blijkt de editie dit jaar een overkookt gerecht?



Met een stevige fundering

Een blik op het hoofdmenu toont geen wereldschokkende nieuwigheden, temeer daar men vorig jaar al een stevige basis had gelegd. De icoontjes ondergingen een traditionele facelift, maar over het algemeen laat de presentatie toch wat steken vallen. Het verzorgde uiterlijk kan bijvoorbeeld niet verhinderen dat het geheel gewoon te weinig creativiteit uitstraalt, een zeer dat door de jaren heen alsmaar duidelijker wordt. Qua features hebben we minder reden tot klagen, want buiten een kleine naamswijziging voor de Arcademodus valt hier weinig te rapporteren. In World Championship kan je met andere woorden nog steeds een volledig seizoen doorlopen met één van jouw favoriete vedetten, terwijl je in Time Trial onsterfelijkheid nastreeft op de leaderboards. Nieuweling Challenge Mode doet sterk denken aan die arcadekasten op kermissen, waar je zo vlug mogelijk bepaalde checkpoints moet passeren. Inhalen of optimaal gebruikmaken van het slipstreameffect levert  broodnodige bonustijd op, wat deze modus ideaal maakt om uit te maken wie de beste rijder in de familie is.

De meeste diepgang zit ongetwijfeld in de carrièremodus, waar je als rookie start in de lage 125cc-klasse. Na de keuze van teamnaam, -uitrusting en bijhorend personeel moet je zowel rijders- als managementtaken tot een goed einde brengen. Afhankelijk van de door jouw geleverde prestaties op de baan dienen zich betere werkkrachten aan, die op hun beurt nieuwe sponsers aantrekken en de nodige centjes binnenhalen. Leuke nieuwigheid is dat je op elk ogenblik met een tweede co-op rijder aan de slag kan gaan. Het volstaat om een tweede controller aan te sluiten en heeft verder geen invloed op het verloop van een seizoen, maar biedt wel een meerwaarde voor wie vaak extra volk over de vloer krijgt. De game leert je geleidelijk aan de nodige kneepjes aan en al gauw voel je je helemaal thuis als kersvers manager van een groeiende eenmanszaak.



Rij de uitdaging van je af

Rollenspelgewijs openen de twee andere klassen zich pas na het behalen van een bepaalde reputatie, die hier voorgesteld wordt door het onorigineel gebruik van levels. Net als in Challenge Mode beloont of bestraft MotoGP jouw handelingen op de baan, dus kan je maar beter een cursus hoffelijkheid volgen om zo snel mogelijk op de snellere Moto 2- en Moto GP-varianten te kruipen. Een laatste progressie-element zit in de mechaniekers, en zij verdiepen zich in vier verschillende onderzoekspistes naar de nodige verbeteringen voor jouw motor.  Vreemd neveneffect is wel dat de tegenstand geen echte tegenstand meer vormt halverwege het seizoen, aangezien hun tweewielers geen kennis hebben van deze wonderen der techniek. De keuze voor een slechte rijlijn of een ander foutief manoeuvre resulteert vanaf een bepaald moment niet meer noodzakelijk in een mindere notering, wat de spanning van de races grotendeels wegneemt. Hopelijk kan een patch patch soelaas bieden vooraleer de nonchalance begint te overheersen, want zonder uitdaging zou onze helm wel eens vroegtijdig in de kast kunnen belanden.

Af en toe maken we ons schuldig aan , maar de besturing maakt echt een wereld van verschil ten opzichte van de editie vorig jaar. Gedaan dus met de mogelijkheid om op het allerlaatste moment voor- en achterrem dicht te knijpen, en voortaan moet je de baan leren kennen om snelle tijden neer te zetten. Toch kunnen ook beginnende spelers zonder problemen hun eerste stapjes wagen, daarvoor zorgen een resem hulpmiddelen en vier moeilijkheidsgraden. Een optimale racelijn leert je desgewenst de beste rempunten aan, hoewel je motor soms de neiging vertoont wijd te gaan bij het uitgaan van een bocht. Goed doseren met die gashendel is een raad die we iedereen gratis en voor niets aanbieden. De echte groentjes kunnen zelfs kortstondig terugspoelen met de Second Chance-feature, een nieuwigheid die meer en meer tractie schijnt te krijgen in racers. Veteranen kunnen deze instellingen desgewenst zo afstellen dat zelfs het kleinste contact in een valpartij uitmondt, maar gelukkig houdt Milestone het standaard op een geslaagde mix tussen arcade en pure simulatie.



Dringend nood aan een grondige verfbeurt

Op audiovisueel vlak beginnen de jaren te knagen aan een product dat inhoudelijk alsmaar beter wordt. De wazige gloed is grotendeels verdwenen, maar daardoor wordt alleen maar duidelijker dat zowel omgevingen als objecten op de tracks er weinig gedetailleerd uitzien. De motoren komen op dat vlak iets beter voor de dag. De perfecte framerate is dan weer iets waar menig ontwikkelaar vandaag de tanden op stukbijt en Milestone heeft groot gelijk als ze stabiliteit prefereert boven een hogere detailgraad. Het geluid van motoren staat zonder twijfel op een hoger niveau dan vorig jaar, hoewel we dat als een negatief punt aanrekenen als je komt van een twintigtal opgevoerde grasmaaiers.

Op vlak van multiplayer belooft men een solide netcode voor maximaal twintig spelers en de introductie van broodnodige wijzigingen ten opzichte van het vorige deel. Zo kan je als host nu verschillende wijzigingen aanbrengen zonder daarvoor een nieuwe game te moeten starten. Een definitief oordeel valt moeilijk te vellen, want op het moment van schrijven zitten de servers nog zo goed als leeg. Binnenkort mag iedereen trouwens een gratis update van het seizoen 2011 verwachten, zodat je voor een heel jaar gebeiteld zit met alle officiële data.