Kingdoms of Amalur: Reckoning

19 January 2012 11:25 -

De meeste RPG-fanaten onder jullie zijn nog steeds druk in de weer om de wereld van Skyrim te verkennen of bevinden zich in de nabije toekomst in Star Wars: The Old Republic. Voor de mensen die ook in 2012 graag met een nieuwe role-playing game aan de slag willen gaan, zijn die bij Kingdoms of Amalur: Reckoning aan het goede adres. Wij konden alvast vroegtijdig aan de slag met een speelbare versie van het spel, het verdict lees je hieronder.

Kingdoms of Amalur: Reckoning is een vrij onbekende titel. Een nieuwe franchise lanceren is altijd moeilijk, zeker als blijkt dat de game er grafisch niet echt top uitziet en de introductie van de nieuwe generatie consoles al enkele jaren achter ons ligt. EA Games zou zichzelf niet zijn mochten ze, door middel van een heuse reclamecampagne, hun nieuwste actie-RPG toch aan de man proberen te brengen. De drie namen waarmee de uitgever Reckoning van de nodige aandacht wil voorzien, zijn Todd McFarlane, bekend van de Spider-Man- en Spawncomics, en Ken Rolston. Laatstgenoemde was de lead designer van The Elder Scrolls III: Morrowind en The Elder Scrolls IV: Oblivion, games die beide toch vrij succesvol waren. Tenslotte staat R.A. Salvatore in voor het verhaal van de game. Deze heer schreef reeds tal van fantasieboeken en won maar liefst tweeëntwintig keer de titel van best verkochte schrijver, een prijs uitgereikt door de New York Times.

Het Kingdoms of Amalur-universum is een episch avontuur dat ongeveer 10.000 jaar in beslag neemt. Reckoning is slechts een fragment uit de rijke geschiedenis van de fantasiewereld. We mogen aan de slag met Asthe, een krijger die het zoveelste slachtoffer is geworden in een tienjarige oorlog tussen het goede en het kwaad. Mens en Fea vechten tegen de Tuatha Deohn. Dit ras, onder leiding van Gadflow, heeft het gemunt op Amalur en is onoverwinnelijk door een bepaald soort edelsteen. Gadflow en diens volgelingen zijn er heilig van overtuigd dat er een nieuwe god geboren is onder het kristallen kasteel van Amethym. Dit vormt ook meteen zijn voornaamste reden om op kruistocht te vertrekken. Al wat in dit meedogenloze leger hun weg staat, wordt met de grond gelijk gemaakt. Talloze Fae en mensen hebben reeds geprobeerd deze kwaadaardige opstand een halt toe te roepen, maar elke krijger heeft het jammer genoeg met zijn leven moeten bekopen.

Dwergen zorgen ervoor dat alle krijgsheren een laatste rustplaats krijgen in de vorm van een menselijke vleeshoop ergens in een grot. Voor de lichamen hun verdiende rust krijgen, dienen ze nog één laatste experiment te ondergaan. De dwergen hebben een manier gevonden om mensen opnieuw tot leven te wekken. Veel succes hebben deze kleine mannen echter nog niet gehad, want een wederopstanding heeft tot jouw komst nog nooit plaatsgevonden. Opnieuw tot leven gewekt, zit je met een heleboel vragen. Wie heeft je vermoord? Maar vooral, waarom ben je een kopje kleiner gemaakt? Met deze vragen begint je zoektocht door Amalur, een plaats waar overigens iedereen een lotsbestemming heeft. Omdat je herrezen bent uit de dood, ben jij wellicht de enige persoon in de fantasiewereld waarbij deze ontbreekt en wiens toekomst nog niet bepaald is. Je neemt je eigen lot in handen en beslist zelf hoe jij je eigen leven wil leiden. Al deze beslissingen zorgen ervoor dat je de man wordt die je zelf voor ogen hebt en verschillende combinaties aan skills, wapens en uitrusting zorgen ervoor dat je personage continue evolueert.

Qua gameplay kunnen we deze Reckoning een beetje vergelijken met een kruising van The Elder Scrolls, Fable en enkele elementen uit God of War. Beter goed gestolen dan slecht bedacht, zeggen we dan, maar van een open spelwereld zoals in The Elder Scrolls kunnen we niet echt spreken. De wereld van Amalur is gigantisch groot en bezit tal van paden en zijwegen, toch volg je nog steeds een vooraf uitgestippeld pad. Even snel ergens op verkenning gaan om enkele zijmissies te volbrengen in een ander deel van het land zit er jammer genoeg niet in. Mensen die Fable gespeeld hebben, kennen deze manier van levelopbouw en op zich is hier niks mis mee. In totaal zullen er een zeventiental quests volbracht moeten worden wil je het hoofdverhaal uitspelen. Vervolgens zijn er meer dan honderd zijmissies verspreid over een 120-tal verschillende locaties in Amalur die voor voldoende afwisseling kunnen zorgen. Je neemt zoveel zijmissies per keer aan als jij wil. Heb je geen tijd of zin om een soldaat of burger te helpen, dan kan je op een later tijdstip opnieuw langskomen om de man of vrouw in kwestie toch een handje toe te steken.

Door heel de spelwereld kan je verschillende planten verzamelen waarmee jij je eigen drankjes kan maken zoals in The Elder Scrolls. Her en der kan je een lab induiken om vervolgens te kijken welke levensreddende middelen je kan samenstellen met de geoogste kruiden. Betrappen enkele burgers je op een criminele daad, dan zullen ze de wachters inschakelen waarna je de keuze krijgt je te verzetten tegen je arrestatie of een boete te betalen. Kies je voor het laatste, dan zal je niet enkel geld kwijt zijn maar ook de broodnodige experience points. Beland je in de gevangenis, dan krijg je maar één enkele lockpick tot je beschikking. Wanneer ontsnappen geen optie is, kan je gewoon een nachtje in de cel blijven. Daags zullen de bewakers je vrijlaten waarna je opnieuw experience points zal moeten afgeven.

Aan actie geen gebrek. Al kunnen we het vechtmechanisme van Reckoning niet volledig vergelijken met God of War, toch toont het veel gelijkenissen. Als krijger draag je altijd twee wapens met je mee, een primair en secundair wapentuig. De gevechten zijn vrij bruut en het vechttempo ligt redelijk hoog. Het combineren van zwaarden en messen of pijl en boog verliep zonder al teveel problemen of moeilijkheden. Verschillende acties na elkaar uitvoeren zorgt ervoor dat je personage in een fury komt waarna je nog harder kan uithalen en nog meer experience points kan inzamelen. Brute finishing-moves ontbreken alvast niet, maar probeer ook niet te vergeten op tijd en stond de tegenaanvallen te blokkeren of snel even opzij te springen wil je de vechtcombo niet verliezen. De vijanden variëren van krachtige monsters tot tovenaars of vechtersbazen. Een vijand zal wel niet echt veel weerstand bieden, maar na verloop van tijd zal je merken dat ze in groepen op je af komen waarna de gevechten best pittig kunnen worden. Je tegenstanders werken samen waardoor je soms van tactiek zal moeten veranderen. Eerst zoveel mogelijk booswichten vanop afstand met je pijl en boog proberen omleggen om vervolgens je ijzertuig de vrije loop te laten.

Kingdoms of Amalur: Reckoning is een vrij goede game, maar bezit toch enkele negatieve punten. Al besturen we de camera en het personage zelf, toch kwamen we enkele momenten tegen waar de camera z'n eigen zin deed. Ook het lock-on systeem waarmee jij je vijand vastzet om hem vervolgens iets makkelijker de volle laag te kunnen geven, werkte niet altijd naar behoren. Ook zien we op de landkaart waar bepaalde vijanden zich begeven. Op zich goed om te weten, al sprongen bepaalde tegenstanders, die zich dus niet op de kaart bevonden, plots toch nog uit de struiken. Onze sluipaanval op een andere groep tegenstanders iets verder konden we alvast vergeten. Op zich vrij jammer aangezien we zo'n dingen enkel verwachten in Final Fantasy. Hopelijk worden deze kleine foutjes er toch nog uit gehaald tegen wanneer het spel in de winkelrekken te vinden is.

Kingsdoms of Amalur: Reckoning is een game om naar uit te kijken. De game brengt een gigantische open-wereld RPG die toegankelijk is en tegelijk uitdagend blijft voor iedereen. EA Games belooft alvast een stevige game af te leveren boordevol zijmissies waarmee je ettelijke uren zoet mee bent. Wij zagen maar een tipje van de sluier die de wereld van Amalur te bieden heeft en verlangen alvast naar meer.