Infamous review 1

Review | 30 May 2009 12:00 -

Wat zou jij doen als je een superheld was? Je beschikt over magische krachten en de wereld rondom je ligt in puin. Help je de wereld terug op zijn voeten of vervloek je iedereen omdat ze je de schuld geven van dit alles? Wat wordt jouw nalatenschap? Word je beroemd of berucht?

Om jullie een beter beeld te geven van de keuzes die je voorgeschoteld krijgt in Infamous, zullen Dj Super en ikzelf elk een kant van het verhaal voor onze rekening nemen zodat je met alle kennis de wereld van Infamous kan instappen.
 
Hoe begint het allemaal?

Cole is een boodschapper die op een dag een verkeerd pakje aflevert. Het ontploft immers en vaagt onmiddellijk zes woonblokken weg. De stad wordt in quarantaine gezet terwijl één of andere tv-piraat de mensen vertelt dat jij de schuldige bent. Gelukkig kan je je wel enigszins verweren want de ontploffing heeft je elektrische gaven gegeven. Zeke, je beste vriend, vindt de gave echt cool, terwijl je (ex-)vriendin kwaad op je is. Haar zus is immers omgekomen bij de explosie. Genoeg om je zorgen over te maken dus, zeker als je dan ook nog eens wil uitvissen wat er juist is gebeurd. Doorheen het spel zal je drie gebieden trotseren, waarin je telkens sterkere vijanden zal tegenkomen, die je ook met steeds meer technieken zult kunnen aanpakken. Het verhaal speelt met je keuzes en doet het goed genoeg om je steeds te laten twijfelen of de keuze die je maakt, wel de juiste is.

Een vleugje Grand Theft Auto...

Als sandbox-game kom je automatisch in het vaarwater van Grand Theft Auto. Het spel vertoont dan ook wel wat raakpunten met Infamous. Zo worden missies geactiveerd door naar een bepaalde marker te lopen. Er zijn in dit spel eigenlijk drie soort missies. Blauwe markers duiden verhaallijnen aan. Na bijna veertig missies (reken zo'n vijftien à twintig uur per kant) van deze aard zal je de credits over het scherm zien rollen.

Daarnaast heb je de rode / blauwe uitroeptekens als markers. Deze verschijnen telkens per twee en afhankelijk van welke marker je activeert, zal je een goede (blauw) of slechte (rode) missie krijgen. Deze zijn mede van belang omdat ze een andere kant van het verhaal toelichten, maar niet noodzakelijk om verder te kunnen. Ze leveren gewoon een diepere ervaring op. Het activeren en beëindigen van een evil missie zal ook een good missie uitschakelen. Je kan ze dus niet allebei doen in één spelsessie.

Tenslotte kan je ook een honderdtal andere missies (gele markers) doen. Deze zijn niet verplicht maar brengen wel heel wat meer leven in de brouwerij. Vele missies komen telkens terug, maar dan op een andere locatie, met een lichtelijk ander verloop en een iets andere moeilijkheidsgraad. Breng je deze missies tot een goed einde, dan verover je gebied op de vijand. Gelukkig hoef je dit gebied niet meer te verdedigen, zoals in Grand Theft Auto: San Andreas. Dit stadsdeeltje wordt dan ook een stuk veiliger en de vijand zal er niet meer terugkeren. Weggegaan is immers plaats vergaan.
 
Radar Love

Een ander ideetje dat Sucker Punch van Grand Theft Auto heeft geleend, is dat van de verstopte pakketjes. Bij de explosie in het begin van het spel zijn er stukken weggeschoten over gans de stad. Deze ‘Blast Shards' kunnen verzameld worden en als je er een bepaald aantal van hebt, zal je extra energie kunnen opslaan. Dit komt je elektrische technieken van pas.

Omdat de pakketjes in GTA een pure miserie waren om te vinden, heeft men er in Infamous iets op gevonden. Als je op L3 duwt, stuurt Cole een elektrisch signaal uit. Hij krijgt dan op zijn radar de locatie doorgeseind van alle nabije bronnen van elektriciteit. Zo weet je waar je energie kan aftappen (met L2) en waar Blast Shards te vinden zijn. Dit maakt de zoektocht makkelijker en gewoonweg leuker, want je gaat er wel degelijk naar op zoek.

Ook satellietschotels kunnen worden opgespoord via je radar. Als je op L3 duwt, zal er soms een witte cirkel rond je radar verschijnen. Deze zal de richting geven die je uit moet om de satelliet te vinden. Als je dichterbij komt, zal de witte lijn ook dikker worden. Zo weet je of je goed bezig bent. Deze satellieten kunnen worden afgetapt en leveren uiteindelijk nog meer informatie op voor het verhaal. Dit is echter wederom volledig vrijwillig te doen.

Een snuifje Assassin's Creed...

Naast de elektrische superkrachten is ook het klim-, glij- en vliegwerk een troef van deze titel. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan het wel beklimmen. Daarnaast kan je ook nog - als supergeleider - even op alle soorten kabels gaan ‘gliden', wat het nut van een auto of openbaar vervoer wegneemt. Die kabels zijn ook heel handig over heel de stad gespannen, dus je zal niet moeten zoeken om je weg te vinden.

Een druppeltje Sly Cooper... 

Om de zoveel tijd krijg je de kans om in de riolen van de stad te gaan vertoeven. Hier moet je elke keer een elektriciteitskast terug in gang krijgen, want de explosie heeft ze allemaal overbelast. Elke keer dat je dit doet (en dat gebeurt wel een paar keer), krijg je in een flash een nieuwe gave en wordt een deel van de stad van stroom voorzien. Dit laatste is handig, omdat je dan in bepaalde delen eindelijk ook energie kan aftappen en de vijand te lijf kan gaan.
 
Een paar klontjes goed en slecht...

Omgeving

Papfles - Berucht:

De stad is in het begin behoorlijk grijs omwille van het gebrek aan elektriciteit. Overal ligt er puin en ongelooflijk veel auto's gaan vanaf dan gedeukt door het leven. Ook al herstel je de elektriciteit en komt er wat leven en licht in de stad, toch zal het een redelijk grote puinhoop blijven. Bakstenen liggen overal verspreid, ramen zijn beschadigd, planken zijn over deuren getimmerd en overal liggen gewonden op de straat. De stad blijft gedurende het hele spel in deze staat en de stad lijkt niet echt te herstellen na de explosie.

Dj Super - Beroemd:

Je begint in de dezelfde stad als papfles hierboven beschrijft. Toch zal de algemene levenssfeer verbeteren naarmate je elk gebied voorziet van elektriciteit en je de verschillende delen vrijwaart van gevaarlijk gespuis. De mensen worden vrolijk als ze je zien en her en der hangen er posters op waarop jij als held staat geafficheerd. Het algemeen straatbeeld blijft wel een beetje verloederd, maar het applaus van de man in de straat geeft toch een heel andere indruk.

Bewoners:

Papfles:

De bewoners zullen je ook steeds meer verwensingen naar het hoofd slingeren. In het begin blijft het vaak bij een middenvinger of een vuil woord, maar geleidelijk aan zal ook de politie het vuur op je openen of worden er knokploegen gevormd. Soms krijg je meppen te verduren maar soms ook gewoon bakstenen naar je hoofd geslingerd. Tegen het einde van het spel is het quasi onhoudbaar om nog op straat rond te lopen zonder om de haverklap ruzie te hebben. Het perfecte moment om naar de daken te gaan dus.

Dj Super:

In het begin word je beschouwd als een stuk vuil. Het kost een hoop moeite en tijd om je imago te verbeteren. Na honderden mensen te genezen, te redden, te bevrijden of een missie tot een ‘goed' einde te brengen, zullen ze je eindelijk anders gaan bekijken. Het applaus dat je krijgt als je passeert, is daar al een klein voorbeeld van. Terwijl papfles de lange arm der wet achter zich aan krijgt, zullen zij eerder aan mijn zijde komen meestrijden. Hetzelfde geldt voor de man in de straat die de vele vijanden met stenen beginnen te bekogelen en er soms zelfs in slaagt om deze zonder je hulp te verslaan.

Cole:

Papfles:

Van een normaal uiterlijk glijdt Cole steeds verder weg. Geleidelijk aan zal zijn kledij lichter en lichter van kleur worden tot ‘ie uiteindelijk helemaal wit ziet. Daarnaast verschijnen er zwarte tattoos over gans je kledij en je hoofd. Cole gaat ook letterlijk steeds meer gebukt onder zijn venijnige uiterlijk. Hij zal ook vaker egoïstisch en geërgerd uit de hoek komen. Later in het spel begint hij zelfs af en toe de vijand uit te dagen tijdens gevechten.

Dj Super:

Dat Cole een nogal directe man is, blijkt zelfs uit zijn uitspraken die hij maakt als je goed bent. Toch merk je enige sympathie op als hij met iemand in gesprek gaat. Hij kan wel eens uitvliegen, maar doet dat dan meestal om zijn dierbaren te beschermen. Zo zal hij Zeke, zijn beste vriend, eens goed de huid vol schelden omdat hij verantwoordelijk is voor de ontsnapping van Alden, een gevaarlijke mentalist. Een tijd later zul je hiervoor je verontschuldigen bij Zeke aanbieden en zijn jullie weer de beste vrienden.

Belevenis:

Papfles:

Je radar krijgt een zwarte lijst, je energiemeter wordt bloedrood en zelfs wanneer je je savegame laadt, pulseert het kleine laadschermpje rood venijn. Je aanvallen worden roder en uiteindelijk gitzwart. De kracht van de aanvallen wordt ook steeds destructiever, wat perfect past bij je keuze om slecht te zijn. Je hoeft ook nergens rekening mee te houden en dus kan je je volledig richten naar totale paniek en vernietiging. De levenskracht van vijanden gaan wegzuigen, levert bovendien nog eens slechte karma op dus het spel speelt wel mooi in op de ‘kwaliteiten' van je kwaadaardigheid. De slechte missies vullen dit ook nog eens aan en tonen de ambigue keuzes die Cole moet maken waarbij hij niemand spaart. Het doel heiligt de middelen!

Dj Super:

Terwijl papfles met niks of niemand rekening hoeft te houden, moet ik dat juist wel. Je kunt niet in het wilde weg met elektriciteit gaan beginnen schieten, want je zou maar eens een onschuldig persoon kunnen raken. Gelukkig ontwikkelen je krachten zich zo dat ze zeer precies werken. Loop je eenmaal als volksheld door de straten, kun je over een schokgranaat beschikken, die na ontploffing de vijanden zelfs automatisch levend vastbinden. Bespaart je een hoop moeite en levert je zelfs wat extra goede karma op.
 
En een paar missers...

Geen enkele titel is natuurlijk perfect en dus ook Infamous niet. Er zijn een aantal zaken die ik sowieso door de vingers zie omdat ik nog geen enkele titel ben tegengekomen die het niet heeft. Zo heeft het spel last van clipping (mensen die met hun hoofd door een gebouw steken bijvoorbeeld) en af en toe een pop-up. Sommige schaduwen zijn ook bijzonder kartelig, maar dat lijkt wel bij meer PS3-games fout te zitten.

Ook al speel je het spel zonder enig probleem aan één stuk door zonder je ergens zorgen om te maken, is het toch een tikkeltje jammer dat het spel vaak een "activeer hier elektriciteit - krijg een kracht - doe deze identieke vrijwillige missies" structuur herbergt. Dit keer wordt het met de mantel der spelplezier bedekt, maar meer variëteit had gemogen.

De stad mocht ook net iets herkenbaarder. Je hebt een paar gebieden in de drie stadsdelen (die GTA-gewijs na X aantal missies beschikbaar worden) die uniek zijn. Zo heb je een echt duizelingwekkende toren in deel drie en een vuilbak-stad in deel twee. Maar je merkt ook dat er vaak gebouwen en pleintjes worden gekopiëerd over heel de stad en dat is wel een smet op het spel.