PlayStation unite!

Review | 20 November 2012 17:12 -

Herinner jij je nog de tijden dat je als kleuter zat te gamen? Alle spellen voelden magisch aan en soms zat je in je vrije tijd te denken aan een mix die al deze charmante personages zou samenbrengen in één ultiem videospel. Smash Bros. maakte voor veel gamers een jeugddroom waar en een flink aantal jaren later besloot Sony ook maar eens met iets gelijkaardigs te komen.

Net als in Smash Bros. krijg je in PlayStation All-Stars: Battle Royale de mogelijkheid om het gezicht te verbouwen van iconen uit de gamesindustrie. Het grootste verschil tussen de twee is dat je in de eerste kan kiezen uit verschillende Nintendo-personages terwijl je het in Battle Royale moet stellen met Sony-helden. Dankzij Sony's geschiedenis in de videogameswereld zorgt dat voor een uitgebreid en divers aanbod aan vechtersbazen. Door al deze personages in één game te stoppen, krijg je bijvoorbeeld taferelen waarin de brutale en meedogenloze Oorlogsgod Kratos toch op zijn plaats wordt gezet door de schattige Sackboy. Het wordt zeker gewaardeerd dat Sony oudere PlayStation-helden in de game heeft gestopt zoals PaRappa the Rapper.

Nintendo of Sony?

Het is moeilijk om niet de vergelijking te maken met Nintendo's vechtspelaanbod. Alles bij elkaar genomen bevat Sony's lijstje toch wel meer vechtersbazen die zich meer en beter lenen voor het spelconcept en dus zit je met veel minder nutteloze personages dan in Smash Bros. Een lichte teleurstelling is wel het aantal. Vergeleken met Smash Bros. Brawl op de Wii heb je er toch wel een dozijn minder in Battle Royale. Het is haast onbegrijpelijk dat personages als Crash Bandicoot en Spyro the Dragon niet te bespeuren zijn in Sony's Allstars vechtspel. Dit probleem kan in de toekomst misschien verholpen worden als Sony werk maakt van extra DLC. Toch hebben we niet te klagen over het standaardaanbod dat veel onderlinge variatie biedt en een goede selectie is van de interessantste personages uit Sony's first party-games.

Level Up

Als we het hebben over de gameplaymechanieken,  dan heeft Sony het slim aangepakt. Het neemt de essentie van Smash Bros.' geslaagde vechttechnieken over en maakt hier en daar wat lichte aanpassingen die toch wel een fundamenteel verschil maken. Combo's worden nog steeds niet in gang gezet door een bepaalde knoppencombinatie in te drukken, maar door je richtingsstick te combineren met een bepaalde aanvalsknop. Het bewegen, aanvallen en button mashen is dan weer identiek aan Smash Bros, waardoor het meteen vertrouwd aanvoelt. In Battle Royale moet je echter niet proberen met zoveel mogelijk snelheid je tegenstander de arena uit te schoppen. In plaats daarvan vult er zich onderaan een metertje als je een paar rake klappen toebrengt. Als je erin slaagt het metertje te vullen, krijg je de mogelijkheid een speciale aanval uit te voeren, wat de enige manier is om een tegenstander daadwerkelijk te verslaan. Je kan ervoor kiezen meteen een Level 1-aanval op je tegenstanders af te sturen, maar je kan de balk ook verder vullen voor een Level 2 of zelfs Level 3-move die veel sterker is dan de eerste.

Unieke vechtstijlen

Deze Level 3-aanvallen zijn ook heel erg leuk om naar te kijken. Bij Sly Cooper bijvoorbeeld krijg je een klein dialoogje te horen tussen Bentley en Sly waarna je met de Binocucom - de verrekijker uit de serie - foto's moet maken van de tegenstanders om ze uit de weg te ruimen. De herkenbaarheid vind je ook terug in de gewone aanvallen. Kratos maakt soms gebruik van de speer uit Ghost of Sparta of de hamer uit God of War II terwijl Nathan Drake een muur kan oproepen om achter te schuilen en granaten te gooien. Battle Royale wil van ieder spel wat meegeven en daardoor zullen vooral de fans van deze games hier het meeste uit kunnen halen. Bovendien zijn zowel de speciale als de gebruikelijke aanvallen uniek aan elk personage. Smash Bros. had een aantal personages die qua vechtstijl verwant waren met anderen zoals bijvoorbeeld Fox en Falco uit Star Fox. In Battle Royale is ieder personage anders waardoor je bijna altijd andere combo's moet zien te ontwijken.

Diverse, kleinschalige arena's

De arena's zijn origineel ontworpen. Uiteraard hebben we hier meestal te maken met locaties die bekend zijn uit de PlayStation-games, maar er is hier meestal toch een kleine twist aan meegegeven. Zo zal je in een bepaalde stage een gebouw uit inFamous moeten beklimmen, maar zal je helemaal bovenaan onder vuur genomen worden door Carmelita, bekend van de Sly-serie. Bijna elke stage is zo in elkaar gestoken dat we knipogen van niet één, maar twee PlayStation-games te zien krijgen. Nog een tof voorbeeld is de 'Hades'-stage uit God of War waarin de Patapon later in het gevecht roet in het eten komen gooien. Qua grootte zijn de stages meestal behoorlijk klein, waardoor de game bij vlagen te chaotisch kan worden. Zelfs op de grotere locaties is het soms moeilijk om door te hebben wat er precies gaande is, maar als je op een klein podium wordt geplaatst is het al helemaal lastig te volgen. Vooral tijdens online gevechten kan dit een frustratie worden.

Charmante verhaaltjes

Hoewel er zeker genoeg te doen is in Battle Royale, moet je wel even opletten waarom je deze game gaat kopen. Als je een rijke singleplayer-ervaring verwacht, dan ga je misschien teleurgesteld zijn. Je krijgt hier geen hoofdverhaal waarin alle personages de wereld proberen te redden van een groot kwaad zoals in Smash Bros. Brawl, maar eerder een Tekken-achtige Arcade Mode waarin je per personage een klein verhaaltje moet zien te voltooien. Deze verhaaltjes tonen je twee filmpjes: een aan het begin en een aan het einde van de 'campagne'. Daarnaast zul je tijdens een één-tegen-één gevecht een kleine dialoog te horen krijgen tussen twee PlayStation-helden. Vooral deze dialogen brengen de magie van PlayStation All-Stars goed naar boven. We konden onze glimlach niet onderdrukken als Nathan Drake Sly Cooper voor 'roadkill' zat uit te maken, nadat Sly de schat waar Drake naar op zoek was voor zichzelf opeiste.

Lachbuien in multiplayer

Verder valt er voor eenzame zielen weinig te beleven, behalve een Versus mode waarin je zelf de regels van het gevecht kan bepalen. Gelukkig is het de multiplayer die de show steelt in deze game. Zowel lokaal als online zorgt de game voor prima vermaak. Online een gevecht winnen, biedt enorm veel voldoening en is verslavend genoeg om je dagen mee bezig te houden. Het is alleen jammer dat je meteen na een gevecht verplicht wordt om terug naar het hoofdmenu te gaan en terug een nieuwe game te zoeken. Er was bij ons ook sprake van een fout waardoor we online pas na dertig seconden weer konden spawnen. Dit kan voor een fors nadeel zorgen tijdens competitieve wedstrijden. De lokale multiplayer is ook goud waard, aangezien je geen splitscreen nodig hebt en je heel vaak de slappe lach aan een spannend potje zal overhouden.

Verder zijn er nog wat dingen vrij te spelen die ervoor zouden moeten zorgen dat je de game regelmatig terug op zult starten. Sidekicks, alternatieve kostuums, titels en andere dingen zijn de drijfveer om je personage zo hoog mogelijk te levellen. Dat klopt, je krijgt een bepaalde rank mee per personage en ervaringspunten kan je zowel online als offline verdienen. Het spel beloont je dus wel als je er tijd insteekt en aangezien er veel vermaak te beleven valt, is dit een uitstekend systeem om je aandacht vast te houden. Al hadden we liever wat meer personages en stages vrijgespeeld dan kostuums.