Het Laatste Woord: Blijven betalen

Special | 22-07-2012 -

Ronald Meeus (38) is zwervend redactielid van ons zusterblad 9lives en schrijft al veertien jaar over videogames, nieuwe media en technologie voor bladen als De Morgen, Knack en Clickx. Om de twee weken heeft hij op 9lives.be het laatste woord over een actueel onderwerp uit de wereld der videogames. Deze week bekijkt hij de E3 nogal, hoe zullen we zeggen, kritisch...

Er is nog geen hype. Dat maakt niet uit. Geloof hem niet: dààr gaat het om. De Free-to-Play-rage heeft op dit moment alvast de hele wereld van de game-ontwikkeling in zijn kladden, en gamehuizen staan klaar om binnenkort ook het brede publiek wijs te maken dat dit dé nieuwe manier wordt om videogames te verkopen. De agenda van de aanstaande Game Developers Conference Europe in Keulen staat in ieder geval al vol met lezingen van mensen die een lofzang over het nieuwe grote ding willen komen brengen. Maar ook zo'n bijeenkomsten van mensen die effectief in de game-industrie werken, hebben hun jaarlijkse bombarie nodig: de afgelopen jaren waren dat casual games, social games, bewegingsbesturing, MMO's, enzovoort. En nu wordt dus Free to Play kapotgehyped als dé nieuwe richting waarnaar de videogame-industrie zijn boeg moet draaien. Shooters, RPG's, oorlogsspellen; ze moeten allemaal gratis worden. Maar opnieuw is de kans erg groot dat men daar veel meer heil in ziet dan het eigenlijk waard is.

Free to Play is eigenlijk een exponent van de al iets oudere rage van de casual en social games en neemt daar eigenlijk uitsluitend het verdienmodel van over. De retailstrategie waarmee de videogamesector groot is geworden - games in een parmantig doosje in het winkelrek - moet volgens de goeroes die de toekomst van de industrie durven voorspellen op termijn plaats ruimen voor het opbrengstenmodel van een internetdienst: miljoenen gebruikers worden gelokt omdat het gratis is, een klein percentage daarvan betaalt voor speciallekes als extra wapens, pantser, een virtueel jasje, enzovoort. En die kleine groep van gekken die willen betalen voor hun iets betere game-ervaring, die financieren het hele ding.

Dat klinkt erg mooi. Vernieuwend. Democratisch, ook: eerst proberen, daarna betalen. Maar als je eventjes een rekensommetje maakt, merk je meteen dat de huidige Free to Play-pioniers ofwel gruwelijk hun broek scheuren aan het ding in de hoop dat de rest van de industrie (en dus de consument) snel volgt, ofwel niet zo gek beter doen dan wanneer ze hun game gewoon voor 50 euro in een doosje zouden verkopen. En met die laatste categorie bedoel ik dan de absolute succesverhalen. Zoals de online oorlogsgame World of Tanks, die ondertussen 24 miljoen geregistreerde spelers telt. Daarvan telt een niet zo gekke 25 tot 30 procent geregeld geld neer voor het upgraden van zijn tanks. Dat is een hoger conversiecijfer dan bij eenvoudigere en eerder 'casual' spelletjes als The Sims Social, maar World of Tanks-maker Wargaming.net stelt dat de competitieve aard van de game iets meer spelers ertoe aanzet om wat voordeel te halen door er centen tegenaan te gooien, en dat wil ik nog wel geloven.

Maar laat ons de opbrengsten van de game eens tegenover die van een eventuele op schijfjes uitgebrachte World of Tanks leggen. Wargaming.net stelt zelf dat het een tiental miljoen euro per maand verdient aan zijn game. Niet kwaad, want dat is toch al goed voor zo'n 120 miljoen euro omzet per jaar. Maar laat ons er nu eens van uitgaan dat het lage eind van die vork van betalende spelers - 25 procent van het totaal van 24 miljoen dus - ook wel de game voor 50 euro in een doosje of op Steam hadden gekocht. Dat zou een totaal van 6 miljoen kopers maken, of een totale omzet van 300 miljoen euro. Tel daar een percentage voor de distributie af (Wargaming.net heeft sowieso de hele productie zelf gefinancierd, dus zou in dit fictieve voorbeeld niet op zoek moeten gaan naar een uitgever), en ze houden daar nog een meer dan gezonde 210 tot 240 miljoen euro aan over, toch al weer het dubbele van hun geschatte jaaropbrengst uit het F2P-model.

Ha, zeg je dan, maar die tweede soort inkomsten is wel jaarlijks. Klopt, maar het feit dat Wargaming.net een jaar na zijn eerste game al met opvolger World of Warplanes komt aanzetten, en voor volgend jaar ook al World of Battleships heeft aangekondigd, toont aan dat ze ook niet echt zeker zijn van de langetermijnkansen (met lange termijn bedoel ik langer dan twee jaar) van hun product. Daar zijn gamers veel te nieuwsgierige veelvraten voor.

Daarmee heb ik slechts één probleem aangekaart waarmee de F2P-markt momenteel kampt. Het andere is dat de markt sneller zal verzadigd geraken dan bij gewone retailgames. Hoe komt dat? Omdat er bij een F2P-game van wordt uitgegaan dat één gamer er honderd(en) uren mee bezig is. En je hebt maar zoveel vrije tijd die je maar in zoveel games kunt stoppen. Als er dan enkele tientallen nieuwe games per jaar uitkomen, ook al zijn die gratis speelbaar, dan moet je noodgedwongen keuzes maken en vallen er dus games uit de boot. Zonder een gratis spelend miljoenenpubliek vinden ze namelijk ook een veel te kleine groep betalende spelers, die de boel dus draaiende moeten houden. In China, waar de F2P-game-industrie eigenlijk een beetje werd uitgevonden en ze daarin vijf jaar voorsprong hebben op ons, is die verzadiging nu al bezig: er zijn nieuwe games die gewoon geen spelers meer lokken, en die onverrichter zake moeten worden uitgezet. In China! Ik ben geen econoom, maar een model dat op vijf jaar tijd alle Chinezen heeft opgebruikt, is dat wel solide genoeg?

Conclusie